god

de god van abraham, god van het judaisme, christendom en islam, de god die als een wolk boven de israëlieten in de woestijn zweefde, dat is de god die de mens test. het leven als een leerschool als experiment. hij bestraft of beloont na afloop met hemel of hel; maagden of vuur. dat konsept gaat uit van de kosmos als decor, als toneel.we gebruiken de aarde als locatie voor ons examen, wat sterfelijk leven heet en pas na de dood komen we in de volmaakte hemel, of in de vurige hel.
Deze foto is gemaakt met de telescoop Hubble. Overal op Internet kan je deze foto's terugvinden evenals een enorme hoeveelheid van de nieuwste wetenschappelijke bevindingen. Maar ook als je een DVD bekijkt over de wereld zeeën: Blue Planet van de BBC, of films over de natuur over het leven op aarde over planten, over microscopische kosmossen, zelfs hier in mijn tuin..... Dan is het een miskenning van wat je kan zien als je niet blind bent: De kosmos is zo volmaakt zo ontzagwekkend, zo groot, zo onvoorstelbaar, zo almachtig, zo onbegrijpelijk en vooral zo blijvend, dat het alleen als iets voorbijgaands een decor te beschouwen een ware zonde is. Die godsdiensten die uitgaan van een nieuwe hemel en aarde miskennen (ook omdat toen ze ontstonden de mens dacht dat de aarde het enige ding was, met wat drijvende lichtjes eromheen) totaal wat het heelal is. Er kan nooit -zoals in openbaringen in de bijbel wordt geschets- een eind komen aan het totale heelal, wel kan de aarde verbranden over 4 miljard jaar is de zon op en zal opzwellen en uitdoven, waarbij alle planeten verbranden.Maar er zijn nog 1.000.000.000.000.000.000.000.000.000. zonnen met waarschijnlijk gemiddeld elk 1 planeet zeker, dus we zijn zo goed als zeker niet de enige levende wezens en zo goed als zeker niet de enige levende wezens met intelligentie, dus het leven gaat gewoon door. Het komt ook uit het heelal, middels kometen hier gebracht. Het leven zit overal in het heelal (neemt de wetenschap nu aan). Dus dit einde-der-tijden concept kan niet waar zijn evenals het concept dat er een nieuwe hemel en aarde kan komen..Hoewel, we kunnen wel naar een nieuwe "aarde" toereizen..:)Ik las eens dat als je nadenkt over of dit heelal uniek is...is dit alles? ... en waar komt het dan vandaan (ooit is het in een grote knal begonnen vanaf seconde 0) de wetenschap met de oplossing of theorie kwam dat er meerdere heelals, universums zijn tegelijkertijd en dat die zich in en om elkaar bewegen. Dus overal in het heelal zijn grenzen met andere universums. In die universums kan alles anders zijn, maar ook kunnen er parallelle universums zijn waar alles net even anders is. Daarover zijn gelijk weer films gemaakt: iemand wordt hier geboren en daar een zelfde persoon die alles net weer anders meemaakt.Als je met deze kennis nadenkt over wat god zou kunnen zijn, kom je nooit meer tot dezelfde kleinzielige god zoals die door de christen fundo's en de islamfundo's wordt gezien. Een god die je beloofd dat je 20 maagdelijke meisjes mag neuken als je jezelf opblaast op een marktplein. of een god die je belooft dat je in de hemel komt als je geen condooms gebruikt. Dat soort zielige waanideeën zijn evanals een heel groot deel van religieuze uitingen, psychiatrische verschijnselen. maken gebruik van wanhoop en machtsmisbruik.
Je kan eerder gerust stellen: het heelal is god. dit deed Spinoza al in 16zoveel! de natuur is vol met god. Het absurd enorme, het oneindige, de oerknal, de hele biosfeer op aarde, als je alles bestudeert kan je alleen maar enorm respect krijgen. Niet voor een godje die mensen straft en beloont als hondjes als ze maar doen wat hij wil, daarvoor heb ik geen respect. Wel voor de god die dit alles heeft bedacht en gemaakt. De stilte van het begin voor de oerknal, dat is god. Toen alles er was in niets.
Er staan wel hele mooie teksten in de bijbel, die je goed kan gebruiken. Ook de gewoonte van de Joden om god, Jahweh te noemen: "ik ben", of de onuitspreekbare, je kan zijn naam niet uitspreken, want hij is te groot, hoe waar blijkt dat nu te zijn als je naar het heelal kijkt.
Dat lijkt me gelijk een goeie gewoonte. Om over god maar te zwijgen, want het zal nooit helemaal begrepen worden denk ik hoe alles ontstond, maar zelfs als we veel meer weten dan we nu al weten (en dat is gigantisch veel, een wonder op zich: die versnelling in het weten die de afgelopen decennia plaatsvindt...) dan zal god steeds groter blijken en steeds minder te benoemen. Je kan ook van het spirituele uitgaan: god is dit alles maar zit ook in mij, in elke mier, in elke golf, in elke storm maar ook in elke windstilte. We kunnen god vinden in onszelf. De verbinding met de kosmos, met de natuur.Dan worden we rustig en tevreden. "En god zag dat het goed was". Want het is goed. Alles ook het jonge zeehondje die door de Orka wordt opgevreten terwijl ie aan het spelen is in de branding. Zelfs het kind van 4 dat aan kanker sterft? Darwin verloor zijn geloof in de god van de christenen toen ie klaar was met zijn evolutieleer. Maar ook dat is bekrompen: een god die alleen "goed" is willen. Immers zuiver wetenschappelijk bestaat er geen goed en kwaad. Het is handig dat wij een goed en kwaad concept hebben opdat we elkaar niet te pas en te onpas de hersens inslaan, maar het is dweilen met de kraan open. Want ook in de menselijke samenleving gaat alles volgens het recht van de sterkste. Volgens de wetten van de kosmos, de natuurwetten.