medische stand van zaken?

We hadden het erover vanvond hoe het nu eigenlijk er voor staat...
11 maanden geleden ging ik naar talië Rome en /Toscane met Meet.
Toen verrekte ik in Rome op de de laatste dag van de pijn en bij terugkomst bleeek ik vol te zitten met uitzaaiïngen, (volkomen onverwacht want de hormoon therapie had dat een half jaar tot een jaar kunnen (moeten!!) tegenhouden.) Ze zaten aan weerskanten van mijn bekken en rugge- en borstwervels, geen organen alleen bot en wat lymfeklieren, toch zodanig dat iedereen (ook medisch opgeleid volk), schrok.

Mijn lot bezegeld. En omdat ik in die periode ook continue koorts had(rond 38 ) en de 'leucocyten' of zoiets dergelijks heel laag waren, betekende dit dat ik nogal wat risico liep op de dood.
Tot dat, als door een wonder, op een dag de koorts verdween en toen begon ik als een razende te eten en knapte zienderogen op.

met nu als resultaat dat we al a.s. vrijdag op 1 juni zitten!!
Dat is nu 11 maanden later.

11 maanden geleden zei de oncoloog Jeurissen over prognoses: "ik heb een man rondlopen die met de chemotherapie Taxotere/prednisolon nu anderhalf jaar zo leeft".
In middels ben ik dus op 11 maanden, maar bij laatste controles blijkt echter telkens: geen uitbreidingen aantoonbaar, geen groei en ik zit al ver boven gemiddeld dus wat overleving betreft.

De 'enige' 'kleine' (cynisch) complicatie is de dwarsleasie, maar die leidt niet tot dood.

Alleen nieuwe uitbreiding van uitzaaiingen is het enige risico. Mogelijkheden te over zijn er, dat wel........... hersens vrees ik het meest......

hope that aintgonna happ'n.