tough!!

Het is gewoon zwaar soms..........vaak? Ik moet natuurlijk wel oppassen dat het niet net allemaal een peuleschil lijkt.
Ik heb net weer even wanhopig gejankt hoor.... Doe ik toch wel elke ochtend nu.
Door de extra belasting op de bovenrug en doordat ik misschien wel te veel op me "laptop" top, heb ik meer pijn.

Maar vooral de hopeloosheid ..............het is natuurlijk ook geen kleinigheid allemaal..

'Normale dingen' komen nooit meer terug: een nieuwe auto en ik kan nooit meer achter het stuur; ik kan me gvd. gewoon niet meer verleggen, effe op mijn zij gaan liggen, effe mijn rug strekken ofzo.......
Hoe kom ik achter mijn mooie nieuwe computerplek strax? En als ik daar dan straks wat laat vallen wat dan?
Overal heb ik hulp voor nodig letterlijk overal!!!!!

Ik weet dat de meesten van jullie lezers realistischer zijn dan ik, dus je heb dat vast allang door. Ik ben pietje puk die net deed alsof alles een feetstje was.

Ik denk wel eens: ik moet eens wat realistischer proberen te schrijven, maar ja......zo ben ik niet gebouwd. Ik moet dromen.......
Anders zak ik weg....

14 uur: Vvanmorgen ter aard laten vallen door thuiszorg meisje, rolstoelbezorger en me lieve meta..................


Ik hou op met zeuren maar krijg misschien een goeie binnenshuis rolstoel, die ik misschien wel ook voor mijn computer lekker kan gebruiken.

Maar het leermoment was wel dat we voortaan wel voorzichtig moeten doen.
Liever met tilllift dan zonder.


kusjes maar weer even alle lieve lezers.....