Warboel

Als een verwarde kluwen rolt het leven hier voorbij.
De knopen zitten zo vast dat ze niet meer glad te strijken zijn.
Een knoop van pijn wordt geprobeert uit een te rafelen met morfine,
De morfine zorgt weer dat andere draden in de knoop raken en steeds vaster draait zich de draad
Totdat zij snoert
Alle besef van tijd, van werkelijkheid is verdwenen
De grip op pijn en lijf verloren
Verloren de werkelijkheid
De roep om de dood klinkt luidt
Maar niemand die hier aan wil voldoen.

Niets is absurder dan de werkelijkheid
Niets is natuurlijker dan de dood

Waarom moet het zolang nog duren?
Waarom kunnen wij hem niet meer bereiken?
Waarom, waarom, waarom?
De vraag waarmee een kind begint
De vraag waar men mee eindigd

En nooit antwoord op zal krijgen