knokken voor vlaggetjesdag.
vandaag 9 juni, mijn laatste vlaggetjes dag en ja hoor, out of the blue komt het ziekenhuis roet in me haring gooien.....
Niet dat het nu zo onbeschrijfelijk belangrijk is, maar toch. Ik hou ervan. Ik wil erbij zijn.
Moesten we opeens naar westeinde voor 1 nacht 4 zakken bloed erin laten lopen.
dus alles -volgens de huisarts- (weer) perfect geregeld met het ziekenhuis, ik om 19 uur per ambulance naar de spoedeisende -voorheen EHBO- hulp.
En ....ja hoor.............alles was weer fout.........ze wisten nergens van en het bloedprikken moest opnieuw, dus dat werd kwa tijd wel zaterdagavond (vlaggetjesdag over and out) voordat alles klaar is...............
Geweldig toch?
Een gerenommeerde huisarts spreekt iets rechtstreeks af met een gerenommeerde oncoloog en....niemand blijkt iets te hebben afgesproken....
Feestdagen dit. En mijn geliefde meta wordt daar dus heeel erg van slag af van.
Na een stevig gevecht in woorden ga ik nu om 19 uur vanavond. Toen weer naar huis met een sjagrijnige ambulance zuster naast me en vandaag dan vlaggetjes.
Niet dat het nu zo onbeschrijfelijk belangrijk is, maar toch. Ik hou ervan. Ik wil erbij zijn.
Moesten we opeens naar westeinde voor 1 nacht 4 zakken bloed erin laten lopen.
dus alles -volgens de huisarts- (weer) perfect geregeld met het ziekenhuis, ik om 19 uur per ambulance naar de spoedeisende -voorheen EHBO- hulp.
En ....ja hoor.............alles was weer fout.........ze wisten nergens van en het bloedprikken moest opnieuw, dus dat werd kwa tijd wel zaterdagavond (vlaggetjesdag over and out) voordat alles klaar is...............
Geweldig toch?
Een gerenommeerde huisarts spreekt iets rechtstreeks af met een gerenommeerde oncoloog en....niemand blijkt iets te hebben afgesproken....
Feestdagen dit. En mijn geliefde meta wordt daar dus heeel erg van slag af van.
Na een stevig gevecht in woorden ga ik nu om 19 uur vanavond. Toen weer naar huis met een sjagrijnige ambulance zuster naast me en vandaag dan vlaggetjes.
posted by dick van duijvenboden at 09:09
1 Comments:
Lieve bijzondere Dick,
en Meta natuurlijk,
wat een verhaal weer.
Zo herkenbaar. Je weet misschien nog dat mijn Frans dezelfde weg is gegaan met deze rotziekte. En idem ervaringen in het Westeinde.
Hij is eind januari overleden. Ik vind je beschrijvingen ontzettend goed en waardevol.
Het zou een boek moeten worden.
Als ik het lees komen er zoveel herinneringen boven. Jij weet de mooie momenten goed te verwoorden, de slechte trouwens ook. Ja, wat kan ik doen ? Je sterkte wensen is een open deur. Ik hoop dat er meer is tussen hemel en aarde en dat jou nog veel mooie dingen te wachten staan.
Dag lieve Dick,
liefs van Saskia Vermeer.
Een reactie posten
<< Home