35 jaar
26 july
We hebben ze vol gemaakt die 35 jaar!
Vannacht probeerde Dick in zijn verwardheid iets duidelijk te maken wat ik eerst niet begreep. Hij had het over rozen en woensdag en “daar zijn bedrijven voor” en opeens begreep ik wat hij bedoelde. Hij wilde rozen bestellen voor onze 35 jarige bruiloft.
Namens Dick hebben David, Roos en Louis een prachtige bos witte rozen gegeven aan ons om 12 uur vannacht.
Na de “vreselijke”dag van gisteren waarin ik alle mogelijke moeite heb gedaan om Dick rustig te laten worden is het uiteindelijk om 1.30 afgelopen nacht gelukt.
Het probleem is dat onze eigen huisarts op vakantie is. Daar ligt een euthanasie verklaring en Dick wilde a.s. vrijdag om 13.00 dat het zou gebeuren. De procedure voor artsen bij euthanesie zijn zeer complex en dienen geheel volgens een protocol te verlopen. Door afwezigheid van onze eigen huisarts en een vervanger die principieel tegen euthanasie is wordt het heel moeilijk om dit voor elkaar te krijgen. De thuiszorg heeft gisteravond met de nachtdienst gebeld en we konden in de nachtapotheek een zetpil diazepan halen. Die hebben we gegeven, maar Dick bleef zeer onrustig en bleef maar roepen. Om 1.00 vannacht hebben we zelf nog een keer gebeld en de telefoon expres naast Dick gehouden zodat ze hem zouden horen. De dienstdoende arts constateerde dat dit inderdaad niet zo kon en we konden weer naar de apotheek om Dormicum op te halen. Dorien heeft hem hiermee vannacht om 1.30 een injectie gegeven en na ongeveer 10 minuten viel hij toen eindelijk in slaap.
Hij heeft de hele dag in een soort subcoma gelegen en zojuist de tweede injectie gehad.
Het specialistisch team van Maevita thuiszorg zorgde vandaag nog voor enige opwinding. Zij waren het duidelijk niet eens met de gang van zaken en vonden dat zij er meer in betrokken moesten worden want ”nu de huisarts er niet is zijn wij toch de stabiele factor”. Zij vonden het “ethisch niet verantwoordt” wanneer “familie”die injecties gaf. Er moest toch echt een professional komen. Dorien is verpleegkundige en David is arts, professioneler kan niet dacht ik. Maar goed om 22.00 vanavond zouden ze komen. Om 23.00 gaat de telefoon dat ze wat verlaat zijn en of meneer nog “comfortabel” lag. Dorien wist ze fijntjes duidelijk te maken dat als zij zo bezorgd waren om die comfortabelheid ze dan er om 22.00 hadden moeten zijn en dat we zelf wel die injectie zouden geven wanneer het nodig was. Gelijk geen commentaar meer!. De vervangende huisarts is het trouwens eens met het beleid, “als de familie het zo wil”.
Nu zo willen wij het, geen pijn, geen extra lijden, maar rustig afwachten hoelang zijn hart het nog aan kan.
Bloemen van de kinderen, van oma en van lieve bovenburen staan bij hem, de kaarsen zijn aan en ik lig vlak naast hem.
Zo is het goed!
We hebben ze vol gemaakt die 35 jaar!
Vannacht probeerde Dick in zijn verwardheid iets duidelijk te maken wat ik eerst niet begreep. Hij had het over rozen en woensdag en “daar zijn bedrijven voor” en opeens begreep ik wat hij bedoelde. Hij wilde rozen bestellen voor onze 35 jarige bruiloft.
Namens Dick hebben David, Roos en Louis een prachtige bos witte rozen gegeven aan ons om 12 uur vannacht.
Na de “vreselijke”dag van gisteren waarin ik alle mogelijke moeite heb gedaan om Dick rustig te laten worden is het uiteindelijk om 1.30 afgelopen nacht gelukt.
Het probleem is dat onze eigen huisarts op vakantie is. Daar ligt een euthanasie verklaring en Dick wilde a.s. vrijdag om 13.00 dat het zou gebeuren. De procedure voor artsen bij euthanesie zijn zeer complex en dienen geheel volgens een protocol te verlopen. Door afwezigheid van onze eigen huisarts en een vervanger die principieel tegen euthanasie is wordt het heel moeilijk om dit voor elkaar te krijgen. De thuiszorg heeft gisteravond met de nachtdienst gebeld en we konden in de nachtapotheek een zetpil diazepan halen. Die hebben we gegeven, maar Dick bleef zeer onrustig en bleef maar roepen. Om 1.00 vannacht hebben we zelf nog een keer gebeld en de telefoon expres naast Dick gehouden zodat ze hem zouden horen. De dienstdoende arts constateerde dat dit inderdaad niet zo kon en we konden weer naar de apotheek om Dormicum op te halen. Dorien heeft hem hiermee vannacht om 1.30 een injectie gegeven en na ongeveer 10 minuten viel hij toen eindelijk in slaap.
Hij heeft de hele dag in een soort subcoma gelegen en zojuist de tweede injectie gehad.
Het specialistisch team van Maevita thuiszorg zorgde vandaag nog voor enige opwinding. Zij waren het duidelijk niet eens met de gang van zaken en vonden dat zij er meer in betrokken moesten worden want ”nu de huisarts er niet is zijn wij toch de stabiele factor”. Zij vonden het “ethisch niet verantwoordt” wanneer “familie”die injecties gaf. Er moest toch echt een professional komen. Dorien is verpleegkundige en David is arts, professioneler kan niet dacht ik. Maar goed om 22.00 vanavond zouden ze komen. Om 23.00 gaat de telefoon dat ze wat verlaat zijn en of meneer nog “comfortabel” lag. Dorien wist ze fijntjes duidelijk te maken dat als zij zo bezorgd waren om die comfortabelheid ze dan er om 22.00 hadden moeten zijn en dat we zelf wel die injectie zouden geven wanneer het nodig was. Gelijk geen commentaar meer!. De vervangende huisarts is het trouwens eens met het beleid, “als de familie het zo wil”.
Nu zo willen wij het, geen pijn, geen extra lijden, maar rustig afwachten hoelang zijn hart het nog aan kan.
Bloemen van de kinderen, van oma en van lieve bovenburen staan bij hem, de kaarsen zijn aan en ik lig vlak naast hem.
Zo is het goed!
posted by meta at 01:05
4 Comments:
35 jaar,
helemaal vol gemaakt!
op de dick en meta-wijze.
een byzonder huwelijk,DAT IS HET
dikke zoen fenje
Lieve Meta en Dick,
Misschien klinkt het stom hoor, maar mag ik jullie toch feliciteren met die 35 jaar ? klinkt in mijn beleving wat luguber ofzo.
Toch ben ik in gedachte veel bij jou en bij Dick, de hele dag gaat het door me heen zo nu en dan, ik kan het niet laten te delen met mensen die ik tegen kom, ik MOET het delen.....
Heeeeeeeeel veel sterkte Dick en Meta, dikke knuffel voor jullie beide xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Theo
Lieve Meta,
Wat een pad moeten jullie met z'n tweeën en met de rest van het gezin, de familie en vrienden bewandelen ... Wat moet dit moeilijk voor jullie allemaal zijn. De afgelopen tijd was in ieder geval niet voor niets: jullie hebben 26 juli gezamenlijk gehaald. Iets waar je hopelijk later met een grote glimlach aan terug kunt denken. Voor nu hoop ik dat jullie de verdiende rust krijgen.
Sterkte!
Katja
Ja Meta en Dick, zo is het goed. Rust.
Gefeliciteerd met jullie 35ste huwelijksdag.
Patti XXX
Een reactie posten
<< Home