vrijdag, augustus 03, 2007

afscheid


Herdenking Dick
31 juli 2007

Muziek bij binnenkomst kist: Monteverdi: Orfeo

Meta:
Dit is een dag anders dan alle andere,een dag die ons zachter stemt en zwijgzamer.Want staande in het licht van het leven -herkennen wij de schaduw van de dood.Wat zo veraf leek, is nu plotseling heel dichtbij.
Iemand in ons midden is gestorven : een mens, geliefd, vertrouwd,iemand die met ons heeft geleefd;die heeft gelachen en geweend...Wij kunnen zijn warmte haast nog voelen. zijn stem klinkt ons nog in de oren. zijn beeld staat gebeiteld in ons geheugen...

Aansteken kaarsen:

Dorien: De eerste vlam
Is die van de opgaande zon.
het geven van het licht en warmte aan anderen

Fenje De tweede vlam
Is de vlam van de taal.
Met woorden zoeken mensen elkaar.
Om kennis over te dragen om oplossingen te zoeken

Jan De derde vlam
Is de vlam van de gedrevenheid. Het altijd klaarstaan voor anderen.
en voor de dingen die je wilt bereiken

Louis De vierde vlam
Is de vlam van de honger naar kennis
en het verlangen dit uit te dragen
aan iedereen die het wil horen.

Marcel De vijfde vlam
Is de vlam van kracht en verzet
vechten voor de dingen waarin je gelooft

Marijke De zesde vlam
Is de vlam van de hoop
het geeft je kracht om door te gaan

Meta De zevende vlam
Is de vlam die blijft....
De herinnering aan de nimmer aflatende energie waarmee je er was voor mij , de kinderen en anderen. Het is de vlam die niet zal doven, en die door ons zal worden verder gedragen als een vuur dat warmte geeft.

Muziek: The Beatles: Strawberry fields forever.

Ma gedichtje

Muziek: Bee Gees: First of May

Dorien:
(Naar Prediker 3,1-8)
Laat ons zienhoe ook in ons levenvoor alleseen tijd gegeven is:een tijd om te werkenen een tijd om te spelen;een tijd om te overleggenen een tijd om te besluiten;een tijd om te beginnenen een tijd om te eindigen;een tijd om op te staanen een tijd om slapen te gaan.
En hoe ereen tijd is voor de ernsten een tijd voor de lach;een tijd voor het zwijgenen een tijd voor het spreken; een tijd voor het alleen zijnen een tijd voor het bijeen zijn!

Muziek: Lou Reed: Perfect day

Fenje en Meta:
Ballade van de dood
Er was eens een koning machtig en groot,die had slechts een vijand en dat was de DoodWaarom moest de Dood toch zijn leven bedervenWaarom was hij zo bang, zo bang om te stervenDe koning ontbood toen al zijn geleerden,die te paard en per koets aan het hof arriveerden"Morgen, geleerden" zei de koning beleefd"Ik zit met een vraag waar niemand antwoord op heeft" De jongste geleerde, een ijdele snaakriep: "Vraagt u maar sire, vraagt u maar raakWilt U soms weten hoeveel sterren er zijn?Of hoe zwaar al het zand weegt van de grote woestijn?Of hoe de belasting massaal wordt ontdoken?Of hoe.." maar toen werd hij abrupt onderbroken"Welnee" zei de koning een tikje afwezig"Waarom gaan we dood?, kijk dat houdt mij bezig" Niet een der geleerden had zo'n vraag verwacht"Al sla je me dood" zei de jongste heel zachtDe oudste geleerde nam toen het woorden zei: "Sommige mensen worden vermoordanderen komen per ongeluk ommaar de meeste sterven van ouderdom"De koning zei kribbig: "Ja dat wist ik al langmaar wat is de Dood? Waarom ben ik zo bang?" De knapste geleerde zei toen: "Mag ik soms evenmisschien moet U, Sire, met de Dood leren leven"De koning sprong op, z'n woede was grooten hij schreeuwde: "Ik eis een antwoord, wat is de Dood?"Toen sprak een geleerde met veel fantasie:"Zal ik eens vertellen, hoe ik dat nu zieDe Dood komt je halen, de Dood raakt je aandus de Dood moet in levende lijve bestaan We moeten hem vangen, dan zijn we erafLeve het leven en weg met het graf""Ach de Dood" zei de knapste "is niet te verslaanwant als je hem aanraakt, dan ga je eraan"Toen kreeg de koning een schitterend planHij zei: "Ik ken een stokoude, doodzieke manHij heeft, schat ik, nog maar een uurtje te gaandus de Dood komt hem halen, de Dood komt eraan We bouwen een glazen kooi om zijn beden de deur wordt uinodigend open gezetIs de Dood eenmaal binnen op weg naar zijn prooidan sluiten we vlug de deur van de kooi"Aldus werd besloten, men ging aan de slagEn de Dood werd gevangen nog diezelfde dagSomber en treurig zat hij achter het glasalsof hij een levend museumstuk was Nog nooit was het volk zo gelukkig geweestJaren en jaren vierde men feestMaar op den duur ging het feesten vervelenen ging men gevaarlijke spelletjes spelenMen sprong van torens, in diepe ravijnenmen stoeide met leeuwen en met wilde zwijnenmen dronk liters en liters vergiftigde wijnen voerde wat oorlog, gewoon voor de gein En niemand ging dood, geen mens ging verlorenMaar er werden wel steeds meer babies geborenHet werd als maar drukker, men kreeg het benauwdEr werden zelfs mensen de zee in gedouwdEn 100 jaar later was de lol ervan afen ging men weer verlangen naar de rust van het grafDe koning dacht: "Goed, ik ben niet meer bangmaar ik vind alles zo saai en ik regeer al zo lang" Opnieuw riep hij toen de geleerden bijeenen zei: "Wat een ellende, waar moet dat heen?"De knapste geleerde, inmiddels zo'n drie eeuwen oudzei: "Bevrijdt toch de Dood, want zo gaat het fout"Maar de jongste geleerde zei: "Ja, maar wie laat hem los?Wie de deur opendoet is als eerste de klos" De koning stond op en zei theatraal:"Laat mij het maar doen, gegroet allemaalMijn angst voor de Dood is nu wel genezenik heb, geloof ik, meer van het eeuwige leven te vrezen" Hij schreed naar de kooi, machtig en grooten stierf in de armen van de gretige Dood"Leve de Dood", riep het volk dolgelukkigen ze leefden nog lang en stierven gelukkig



Praatje Meta

Muziek: Samen (liesbeth List, Ramses)

Louis:
Ween niet (Augustinus)
De dood is niets.Ik ben slechts naar de andere kant.Ik ben mezelf, jij bent jezelf.Wat we voor elkaar warenzijn we nog altijd.Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.Spreek tegen me zoals weleer,op dezelfde toon,niet plechtig, niet triest.Lach om wat ons samen heeft doen lachen.Denk aan mij, bid met mij.Spreek mijn naam uit thuis, zoals je altijd gedaan hebtzonder hem te benadrukken,zonder zweem van droefheid.Het leven is wat het altijd is geweest.De draad is niet gebroken.Waarom zou ik uit je gedachten zijn?Omdat je me niet meer ziet?Neen, ik ben niet ver,juist aan de andere kant van de weg.Zie je, alles is goed.Je zult mijn hart opnieuw ontdekkenen er de tederheid van terugvinden.Dus, droog je tranen en ween niet,als je van me houdt.


Meta:
Heb lief en ga verder……
Je kunt verdrietig zijn en huilen dat hij er niet meer is
Of je kunt blij zijn omdat hij heeft geleefd
Je kunt je ogen sluiten en wensen dat hij terug komt
Of je kunt kijken om alles te zien wat hij heeft achter gelaten
Je hart kan gebroken zijn omdat je hem niet meer kan aanraken
Of je kunt je warmen aan de liefde die je hebt mogen delen
Je kunt je ogen sluiten voor die nieuwe dag
en alleen omzien in verdriet
Of je bent dankbaar voor de dag van morgen
juist vanwege vroeger
Je kunt aan hem denken en alleen dat hij er niet meer is
Of je kunt zijn herinnering koesteren en die in leven houden
Je kunt huilen en je afsluiten en je rug naar de toekomst wenden
Of je kunt doen wat hij graag van je zou willen ….

Meta:
Afsluitend praatje:

Toast op het leven met spritz

Naar buiten met olielampjes


Muziek: We zullen doorgaan (ramses)
Uitdragen kist
Posted by Picasa