al meer dan 1000 dagen

Bijna 3 jaar alweer en pas. Er is geen dag geweest dat je naam niet genoemd werd.
Adriaan heeft vandaag op je mountainbike door meyendel gereden en Laurens is met oma Christien naar je boompje geweest.
Alles staat stil en alles gaat door.
Ik probeer zo goed mogelijk in jouw geest te leven, ben naar Rome en Toscane geweest en ga nog met je zusje naar Venetie.
Het gemis is er iedere dag, soms in liefde en berusting, soms met een rauwe pijn die ergens diep van binnen zit.
Jouw gemis draag ik alleen, soms ben je dichtbij, soms ben je ver weg.
Soms voel ik je, soms ben ik je kwijt.
De momenten dat ik je kwijt ben voelen aan als schuurpapier op mijn huid, gemangeld en vol verdriet.
Maar ik doe mijn best, mijn uiterste best.
We zullen doorgaan weet je wel!!!!!!!!