Het gaat niet zo goed. Ik kan sinds zaterdag 24 september namelijk bijna niet meer lopen. Ik kan vanmorgen zelfs niet meer op mijn burostoel zitten: dan gaat mijn bovenrug erg pijn doen... De kanker groeit duidelijk nog steeds, hoewel niet meer zo hard. In elk geval ga ik woensdag aan de 'chemokuur': Taxotere/Prednison. Als de kuur aanslaat ga ik nog een jaartje mee misschien en haal ik onze 35 jarige bruiloft nog en de volgende zomer... als de kuur niet aanslaat maak ik de geboorte van mijn 2de kleinkind in december misschien niet meer mee. Hard.
Vooral hard is de achteruithollende kwaliteit van leven: ik ben bijna compleet invalide. Ik zie dingen in huis die ik zou willen doen en altijd deed maar ik kan bijna nix meer. De opluchting toen ik gisteren een rolstoel aantrof bij de ingang van het Westeinde ziekenhuis zodat ik niet helemaal hoefde te lopen....afgelopen februari fietste ik nog naar Alphen aan de Rijn: 40 km.
Ik had vorig jaar augustus toen ik de diagnose kreeg de hoop dat ik nog 10 jaar zou meegaan. Nu hoop ik op iets meer dan een half jaar...
Als ik dit zo opschrijf krijg ik het gevoel dat ik in een absurde film zit, dat ik dit allemaal verzin, dat het niet waar kan zijn. Elke keer als ik wakker wordt 's nachts schrik ik weer: het is echt waar. Het past zo niet bij mijn leven totnutoe. Ik was een gelukskind een zondagskind. fietste altijd netjes overal tussendoor, had duidelijk beschermengelen.
Ze zijn er nu duidelijk vandoor.
Meest absurde en erge is nog de impact op mijn omgeving, dat ik ongewild die mensen om mij heen zo enorm veel ellende bezorg. Dat maakt me nog het meest boos en wanhopig. Ik heb helemaal geen keuzes meer. Zit volkomen gevangen.
Als je dit leest en nog gewoon gezond bent: geniet er in godsnaam van en goed en hard. Ik kan nu niet meer tegen mensen die hun leven verkutten. Als je in wat voor shit dan ook zit: grijp in en maak je leven tot een sprookje. Want als je eenmaal zo ver bent als ik is het te laat.
Ik kan in ieder geval zeggen dat mijn leven een sprookje was tot nu toe. Dat ik de liefste vrouw en de mooiste kinderen en het allerliefste mooiste kleinkind van de wereld heb! En gelukkig nog wat echte lieve vrienden en hele goeie buren die reageren als echte vrienden.
Kus voor iedereen.